Wetsvoorstel draagmoederschap – deel 2

Een aanvulling op het eerste concept van een wetsvoorstel voor draagmoederschap ligt voor een internetconsultatie klaar! Dat betekent dat het voorstel gepubliceerd is en dat belanghebbenden er iets over mogen zeggen.

Twee zaken worden nu aangepakt, in aanvulling op het eerdere wetsvoorstel: de betaling van de draagmoeder en het verlof voor de wensouders. Je kunt hier een samenvatting in eenvoudigere taal downloaden, inclusief de persoonlijke mening van onze voorzitter:

Tot 17 juli 2020 kun je hier reageren op het wetsvoorstel. Laat dus van je horen!

Wetsvoorstel draagmoederschap

Het eerste concept van het wetsvoorstel Kind, draagmoederschap en afstamming ligt voor een internetconsultatie klaar! Dat betekent dat het voorstel gepubliceerd is en dat belanghebbenden er iets over mogen zeggen.

Inhoudelijk zijn we erg blij met deze wet zoals hij nu geformuleerd is! Het regelt dat wensouder(s) en draagmoeder vooraf naar een rechter kunnen, hun intenties getoetst worden en als alles in orde is, krijgt de baby direct na de geboorte de juiste achternaam. De wensouders zijn direct de ouders met gezag en zij zullen ook als zodanig op de geboorteakte staan. Precies wat we altijd wilden dus!

Tot 22 mei 2020 kun je hier reageren op het wetsvoorstel. Als je tevreden bent met deze wet, kun je dat de minister zeker ook laten weten.

‘Heb je kinderen?’

door Lianne van Mourik©

Een vraag die makkelijk gesteld wordt, maar niet voor iedereen makkelijk te beantwoorden is. Want voor een op de zes stellen is zwanger worden geen vanzelfsprekendheid. De eerste week van november is uitgeroepen tot week van de vruchtbaarheid. Is zo’n week nodig? Wat ons betreft wel, want ondanks deze duidelijke cijfers is er nog te veel stilte rondom onvruchtbaarheid en ongewenste kinderloosheid. Wat doet kinderloosheid met je? Hoe reageert je omgeving? Wij, van Zwanger Voor Een Ander, vroegen het aan Denise Borg.

Denise (30) en Lászlò (30) leren elkaar 4 jaar geleden kennen. Al vanaf het begin is het duidelijk dat beiden een kinderwens hebben. Denise: “Kinderen grootbrengen en opvoeden vind ik het mooiste wat er is, vanuit die interesse heb ik mijn opleidingen in het verleden gekozen. Vanaf dat ik me kan herinneren wil ik moeder worden en Lászlò is van nature een geboren vader.”

Dat een zwangerschap niet vanzelfsprekend zou zijn was vanaf het begin al duidelijk. Denise is geboren met de spierziekte SMA type II, waardoor ze minder longinhoud en spierkracht heeft. Daarnaast zijn zij beiden rolstoelafhankelijk. Lászlò heeft namelijk Cerebrale Parese, een (motorische) ontwikkelingsstoornis die niet erfelijk is.

Het medische oordeel

Ze waren twee jaar samen toen ze serieus met hun kinderwens verder wilden gaan. Al snel kwamen er allerlei vragen bij ze op; Kan Denise een zwangerschap voldragen? Hoe zou een zwangerschap verlopen? Kan het kindje de spierziekte erven? Met deze vragen klopten ze aan bij het UMC. Al snel werd duidelijk dat de spierziekte niet dominant overdraagbaar is en dat Lászlò geen drager is van de spierziekte. Het kindje zal de spierziekte niet kunnen erven. Wat helaas ook duidelijk werd is dat een zwangerschap gevaarlijk zou zijn, voor zowel Denise als voor het kindje. De kans op complicaties is dermate groot dat de artsen hen afraadden om zwanger te worden. “We wisten dat de kans groot was dat dit advies gegeven zou worden, toch voelde het als een klap. Nu is het definitief, ik zal nooit een kindje kunnen dragen.”

Zelfbeeld en emoties

Denise en Lászlò moeten dit heftige nieuws een plek geven. En vragen zich in die periode af of dat helemaal zal lukken. “Het voelde of ik faalde, alsof het mijn schuld was dat Lászlò geen vader zou worden. Ik heb zelfs wel eens gedacht dat hij beter bij een ander kon zijn, die wel een kindje kon dragen.” Lászlò heeft in die periode veel met Denise gepraat over deze gevoelens. “Lászlò zei me vooral met mij oud te willen worden, of dit nou met of zonder kinderen is.” 

Omgeving

Intussen is de omgeving van Lászlò en Denise zich ook bewust van de kinderwens van het stel. Dat er nog steeds een soort taboe ligt op ongewenste kinderloosheid kan Denise over meepraten. “Vooral de mensen die iets verder van mij afstaan kunnen soms kwetsend reageren. Onze situatie is nog een stukje lastiger, omdat ik op sommige vlakken hulpbehoevend ben. Soms doen mensen net alsof we er niet goed over nagedacht hebben. Terwijl wij juist heel bewust over het ouderschap nadenken. Lászlò zal bijvoorbeeld de zorgtaak op zich kunnen nemen en ik zal voor de kostwinning kunnen zorgen. Zo hebben we heel zorgvuldig gekeken naar wat wij een kindje kunnen bieden. Heel mijn leven oordelen mensen al over mijn kunnen, dat frustreert enorm. Hiermee wil ik niet zeggen dat ik het vervelend vind om vragen te krijgen, ik vind het juist goed als mensen er meer over willen weten. Vragen en een open gesprek nemen, denk ik (voor)oordelen weg.’’

Ook het invullen voor een ander is iets waar het stel ervaring mee heeft. ‘’Soms heb ik er behoefte aan dat mijn omgeving meer naar onze kinderwens vraagt. Als ze dit niet doen, heb ik soms het gevoel dat onze kinderwens er niet mag zijn. Toen ik dit met iemand besprak, gaf zij aan dat mensen waarschijnlijk bang zijn om me te kwetsen. Dat zou goed kunnen. Echter, voor mij helpt het juist om er wel over te praten. Ik wil hierin niet ontzien worden. Ook hoop ik dat ik niet ontzien word van verhalen over de zwangerschappen en kinderen van anderen. Graag word ik betrokken en wil ik er voor de ander zijn. Ik kan een zwangerschap van een ander los zien van mijn kinderwens. Op die manier geniet ik mee van het nieuwe leven wat groeit”.

Draagmoederschap

Adoptie, pleegzorg en draagmoederschap. Op hun eigen tempo tasten ze de mogelijkheden af om hun kinderwens te vervullen. “Onze grootste droom is dat er een kindje zal komen waarin we eigenschappen van elkaar terug kunnen zien. Maar dat is voor ons het ultieme. We zouden ons al ontzettend bevoorrecht voelen om een kindje van baby af aan te mogen zien opgroeien en verzorgen. Of het nou genetisch verwant aan ons is of niet.” Daarmee richt het stel zich in eerste instantie op hoogtechnologisch draagmoederschap. Dit houdt in dat een draagmoeder middels IVF een embryo van Denise en Lászlò zal dragen. Maar mocht dit niet lukken houdt het stel ook zeker een open vizier wat betreft andere constructies om hun kinderwens te vervullen. Ook de afweging van draagmoederschap was geen makkelijke. Nog steeds worstelt Denise hier zichtbaar mee. ”Het voelt egoïstisch, er zijn zoveel kinderen die op zoek zijn naar liefdevolle ouders, waarom moeten wij nou per se een kindje van onszelf krijgen? Ook vind ik het heftig om van een andere vrouw te verlangen een kindje voor ons te dragen.”

De zoektocht

Een draagmoeder vind je niet zomaar, ook Denise en Lászlò niet. Anderhalf jaar geleden meldden ze zich aan op de facebook pagina van Zwanger Voor Een Ander. Ze hebben via de pagina een vrouw ontmoet die het draagmoederschap overwoog. “We vonden het heel spannend, alsof je weer gaat daten.” 

Helaas voor Denise en Lászlò koos deze dame voor een ander stel. Denise is daar heel nuchter over. “De vrouw in kwestie was vanaf het begin heel open en eerlijk tegenover ons. Zo wisten wij dat ze met 5 stellen wilde afspreken. We voelden ons al bevoorrecht om 1 van die 5 te zijn. Ik vind het ontzettend bijzonder dat iemand dit overweegt en dat is veel meer waard dan de kans op teleurstelling.”

Na dat ene contact met deze dame is het stil gebleven. Lászlò en Denise overwegen via social media een draagmoeder te zoeken en ook hun directe omgeving te vragen om uit te kijken naar een bijzondere vrouw die hen zou willen helpen.

Lászlò en Denise zien de toekomst rooskleurig tegemoet. “We hebben elkaar en zijn al heel gelukkig, we zouden dat geluk alleen ook zo graag met een kindje willen delen.”

Wij van Zwanger Voor Een Ander ontvangen dagelijks berichten van stellen die ongewenst kinderloos zijn. Voor ons is het een heel zichtbaar iets, maar in de samenleving blijkt het vaak een stil en eenzaam verdriet te zijn. Wij hopen dit stille verdriet zichtbaar te maken door middel van dit persoonlijke verhaal. Omdat verdriet soms te groot kan zijn om alleen te dragen.

Herijking Ouderschap in eenvoudige taal

We zijn blij!

8 december 2016

Een belangrijke dag gisteren, de presentatie van het rapport van de Staatscommissie herijking ouderschap. Na 2,5 jaar werk ligt er nu een dik boekwerk waarin de commissie onze regering aanbevelingen doet over met name twee grote onderwerpen: meerouderschap en draagmoederschap. En op beide gebieden zijn enorme verbeteringen te lezen!

In dit artikel vertellen we je de belangrijkste punten die draagmoederschap aangaan, uit het bijna 650 pagina’s tellende rapport.

Staatscommissie Herijking Ouderschap 2016 rapport
Staatscommissie Herijking Ouderschap, het 637 pagina’s tellende rapport.

Lees “Herijking Ouderschap in eenvoudige taal” verder